Zaterdag 10 december 2011
Vandaag trokken frater Ninian, frater Anselm, pater Gabriël en pater Kris naar Eindhoven om er een bezoek te brengen aan de zusters Clarissen. Pater Kris kent deze bloeiende en levendige gemeenschap al vele jaren, maar voor de anderen was het een eerste bezoek. De zusters stralen van Franciskaanse vreugde, zeker nu de jongste zuster Maria Christiana, afkomstig uit Korea, haar plechtige professie heeft afgelegd. Internationaal kan je deze clarissengemeesnchap wel noemen: de 5 stichtende zusters zijn Amerikaans, naast 2 Vlaamse, 1 Nederlandse en 1 Koreaanse zustrer. Maar allen spreken ze Nederlands! We begonnen het bezoek met de viering van de H. Mis, waarin pater Gabriël als pasgewijde priester de hoofdcelebrant was en de homilie verzorgde. Nadien hadden de zusters voor ons koffie klaargemaakt en was er gelegenheid voor een uitgebreide kennismaking. Klik hier voor de website van de zusters Clarissen in Eindhoven het publieke gedeelte van de kapel   in de spreekkamer toegangspoort

Vrijdag 28 oktober 2011
Voor onze jaarlijkse herfstwandeling kozen we een uithoekje van het land: de oostkantons. Een mooie streek en helemaal niet zo ver! Vertrekpunt voor onze tocht is het kleine dorpje Manderfeld. De zon straalt aan de blauwe hemel wanneer we effectief op pad gaan. Onze route voert ons eerst langs de kabbelende Frankenbach. Wanneer we twee uur later het Frankendal doorlopen hebben is het al tijd voor de picknick nabij Bucholz. Op deze plek ligt bovendien het hoogst gelegen treinstationnetje van België. De terugweg loopt langs het gehuchtje Lanzerath. Hier leverden ingesloten Amerikaanse troepen in december 1944 een heroïsche strijd tegen de Duitse troepen die hen omsingeld hadden. Na wat klimmen en dalen bereiken we in de namiddag weer onze auto in Manderfeld. We maken nog even tijd voor een bezoek aan het mooie witte kerkje midden in het dorp. We hernemen onze tocht en rijden naar het noorden. We houden halt bij het Amerikaanse oorlogskerkhof van Henri-Chapelle waarmeer dan 8.000 militairen uit Wereldoorlog II begraven liggen. Een indrukwekkende plaats die ontroert en uitnodigt tot gebed, zeker als je de leeftijden bekijkt op de witte kruisjes. De vespers bidden we in de voormalige cisterciënzerabdij van Val-Dieu. Monniken leven hier niet meer, maar het onthaal en het gebed wordt verzekerd door een lekengemeenschap.
Langzame afdaling naar het Frankendal Langs de Frankenbach                 Rustpunt te Bucholz          Monument te Lanzerath                        Het witte kerkje van Manderfeld          Het Amerikaanse militaire kerkhof van Henri-Chapelle           De abdij van Val-Dieu

Zaterdag 8 oktober 2010
Onder een stralende hemel maakt het junioraat vandaag een culturele uitstap naar Roermond, de huidige bisschopsstad van Nederlands Limburg. Het kleine maar gezellige stadje charmeert ons. De kerken zijn slechts in de namiddag geopend zodat we eerst een verkennende stadwandeling maken. Frater Anselm is al meteen verkocht voor de rommelmarkt die er aan de gang is. Op het marktplein van de stad is er dan weer een normale markt aan de gang, bewaakt door de ronddraaiende figuren op de toren van het stadshuis. Maar onze eerste belangstelling gaat uiteraard uit naar het rijke katholieke verleden van de stad. Die vertaalt zich in de monumentale kerken. Eerst bezoeken we de gotische Sint-Christoffelkathedraal die vlak aan de markt is gelegen. Vandaar wandelen we verder naar de Caroluskapel die deel uitmaakte van het voormalige kartuizerklooster van de stad. Derde prachtige kerk is de romaanse Onze-Lieve-Vrouwe Munsterkerk uit de 13de eeuw en een overblijfsel van het voormalige cisterciënzerinnenklooster.
De Sint-Christoffelkathedraal      De Sint-Christoffelkathedraal       Caroluskapel en pandgang van de vorrmalige kartuizerij        Gedenkplaat op de plaats van de kluis van de geestelijke schrijver Dionysius de kartuizer.         De Onze-Lieve-Vrouwe Munsterkerk      De Onze-Lieve-Vrouwe Munsterkerk       De Onze-Lieve-Vrouwe Munsterkerk       De Onze-Lieve-Vrouwe Munsterkerk       De Onze-Lieve-Vrouwe Munsterkerk

Zaterdag 10 september 2011
Een grote menigte van familie, vrienden, genodigden, priesters en medebroeders van de orde rept zich vandaag naar de abdijkerk voor de priesterwijding van Frater Gabriël. Om 14.00 u start de wijdingsliturgie met mgr. Léonard als hoofdcelebrant.  Het is een plechtige viering met grote betrokkenheid van alle aanwezigen. Maar uiteraard is het een zeer intense ervaring voor de wijdeling zelf. Voortaan mag hij als een andere Christus en als Zijn instrument ten dienste staan van de Kerk. In de bediening van de sacramenten van de Kerk mag hij Gods heil bemiddelen aan de gelovigen. Intussen heeft p. Gabriël nu ook een aantal taken toegewezen gekregen binnen de abdijgemeenschap. Hij werd benoemd tot secretaris van de abt, tot organist van de abdij en tot verantwoordelijke van de sacristie. Hieronder geven we enkele beelden van de wijdingsplechtigheid. Wil je een meer uitgebreide fotoreportage bekijken, klik dan hier.
Voorbereiding van de intredeprocessie in de pandgang.               Abt Jeroen verwelkomt mgr. Léonard. Na de verschillende lezingen van de woorddienst wordt de wijdingskandidaat bij de bisschop gebracht en vraagt abt Jeroen ana de bisschop of hij fr. gabriël tot priester wil wijden. De bisschop vraagt op zijn beurt of de kandidaat wel waardig is om de wijding te ontvangen waarna abt Jeroen op deze vraag zijn antwoord geeft. Hierna spreekt de bisschop zijn homilie uit.          Na de homilie van de bisschop begint de wijdingsritus. Deze opent met de ondervraging van de kandidaat. Hierin peilt de bisschop naar de bereidheid van de kandidaat om de taken die aan het priesterambt verbonden zijn uit te oefenen.        Vervolgens legt de priesterkandidaat in de handen van de bisschop zijn belofte van gehoorzaamheid af. Daarna gaat de wijdeling plat ter aarde liggen en zingt de hele gelovige gemeenschap de litanie van alle heiligen. Hiermee smeekt zij de hulp en bijstand van 'hierboven' af en bidt zij voor de wijdeling.      De litanie wordt afgesloten met ene gebed. Dan volgt in stilte de handoplegging. De bisschop legt als eerste de handen op en daarna doen alle aanwezige priesters hetzelfde. Voor de wijdingsliturgie waren er wel 60 priesters aanwezig!    Handoplegging door de aanwezige priesters.           Na de handoplegging volgt het wijdingsgebed door de bisschop. Abt Jeroen en prior Kris bekleden daarna de wijdeling met de priesterstola en het kazuifel.      Op het einde van de wijdinsgritus zalft de bisschop de handen van de wijdeling; de handen waarmee hij als priester aan vele gelovigen de sacramenten zal toedienen. Ten slotte reik de bisschop aan de wijdeling de schaal met brood en de beker met wijn over, de gaven die hij als priester aan het altaar voor het gelovige volk zal opdragen aan God.         Als pasgewijde priester wisselt p. Gabriël de vredeskus uit met alle aanwezige priesters.       P. Gabriël concelebreert meteen mee aan het altaar, samen met de bisschop en abt Jeroen.       Wanneer de eucharistie ten einde is en de zegen is gegeven worden de bisschop en de nieuwe priester opgewacht en toegejuicht in de pandgang.          Na de wijdingsliturgie volgde er nog een receptie voor de talrijk opgekomen gelovigen. Enkele doedelzakspelers zorgen voor een aangename atmosfeer.        Het behoort tot de eerste taken van een nieuwgewijde priester om over de gelovigen een speciale zegen ui te spreken.

Dinsdag 30 augustus 2010
Met het begin van een nieuw school- en werkjaar in het vooruitzicht trokken we vandaag op pelgrimage. Eerst bezochten we de kapel van Tancrémont. Van dit kleine heiligdom is confrater Jos Vanderbruggen (Averbode) de rector. In de kleine kapel bewaart men een 2 m hoog kruisbeeld dat ter plaatse'le vieux bon Dieu' genoemd wordt. Hier vierden we de H. Mis. Aansluitend reden we door naar het vlakbij gelegen heiligdom van Banneux waar Onze-Lieve-Vrouw acht maal verscheen aan een 11-jarig meisje, Mariette Beco (van 15 januari tot 2 maart 1933). We bezochten het heiligdom met zijn vele kapelletjes en baden er ter afronding de rozenkrans. De kapel van Tancrémont                Bij de bron in Banneux            Na onze picknick reisden we verder naar Hasselt om een bezoek te brengen aan de de tombe en het museum van het 'heilig paterke'. Deze minderbroeder, Valentinus Paquay geheten (1828-1905), was een gewaardeerd biechtvader en werd in 2003 zalig verklaard. In Hasselt bezochten we ook nog de Sint-Suintinuskathedraal en de Virga Jesse Basiliek. Om onze bedevaartsdag af te ronden reden we nog naar Klaarland bij Bocholt om er bij de trappistinnen de vespers mee te bidden.      Kapel en tombe van het 'heilig paterke' in Hasselt.         De Sint-Quintinuskathedraal       De Virga Jesse

 

Dinsdag 16 augustus 2010
Frater Anselm, frater Ninian en p. Kris trokken er vandaag op uit voor een cultureel uitstapje. De stad Gent was de keuze.  Bij aankomst parkeerden we de wagen aan de Sint-Pietersabdij. Deze plek bezochten we dan ook het eerst. Daarna wandelden we verder naar het stadscentrum, dat we in een cirkelvormige beweging verder verkenden. We begonnen aan de Sint-Niklaaskerk en wandelden verder naar de Sint-Michielskerk, de Korenlei en zo verder langs de Lieve tot aan het augustijnenklooster Sint-Stefanus. Hier bezochten we ook het kleine heiligdom ter ere van de H. Rita. De voormalige Sint-Pietersabdij.                        De Sint-Niklaaskerk                 Op de middag waren we te gast bij de karmelieten. Hier woont broeder Rudi die bij ons op Agripo zijn priesteropleiding volgt (en bijgevolg klasgenoot is van fr. Anselm en fr. Ninian) en net daags voordien zijn eeuwige geloften had afgelegd. We worden gatsvrij onthaald en krijgen een rondleiding door de kloostergebouwen.              Bij de karmelieten.        In de kerk vonden we enkele favoriete heiligen terug: H. Simon Stock, H. Augustinus, H. Johannes van het Kruis        Om drie uur nemen we afscheid van de karmelieten en zetten we onze stadswandeling verder. Eerst bezoeken we het Gravensteen die mooi gerestaureerd werd. Boven hebben we een mooi uitzicht over de stad. Daarna trokken we naar de kathedraal van Gent, de Sint-Baafs, en bewonderden daar het Lam Gods. Opnieuw wandelen we tot aan het augustijnenklooster waar we bij de gemeenschap aansluiten voor de vespers. Tegen dan is het bijna tijd om weer naar huis te gaan. Op weg naar de auto passeren we nog de Sint-Jacobskerk, de Sint-Annakerk en ten slotte het klein Begijnhof (dat helemaal niet klein is). Begijntjes hebben we niet gezien: de laatste overleed in 2005.                 In het Gravensteen.     In het Gravensteen.                 In het Begijnhof van O.L.V. ter Hoyen ofwel: het Klein Begijnhof

Dinsdag 26 juli 2011
Vandaag trokken fr. Anselm, fr. Ninian, f. Benedict en p. Kris naar Schoten om er deel te nemen aan de cantorendag. Dat is een jaarlijkse ontmoetingsdag en oefendag voor hen die in hun religieuze gemeenschap de zorg dragen voor de voorzang. Op zo'n dag wordt er veel uitgewisseld, maar vooral veel gezongen en ingeoefend!

Vrijdag 8 juli 2011
Op vrijdag 8 juli 2011 vond er ontmoetingsdag plaats van jonge religieuzen uit Vlaanderen en Nederland tussen 18 en +/- 35 jaar. De gastvrouwen waren de Zusters Norbertinessen in Oosterhout. De opkomst was niet gering. Er waren 21 deelnemers uit verschillende religieuze families. De gastvrouwen zusters Norbertinessen uit Oosterhout, Zusters Trappistinnen uit Arnhem en Klaarland (Vl), Missiezusters van het Kostbaar Bloed (Aarle-Rixtel), Zusters Clarissen (Megen), een zuster Benedictines (Oosterhout), twee deelnemers uit de familie van de Karmel, Kruisheren en enkele norbertijnen uit Vlaanderen (Tongerlo en Averbode). De deelnemers komen uit verschillende religieuze families en dat maakt zo’n dag bijzonder rijk.  Elke religieuze traditie heeft haar stichter, haar regelgevers, haar specifieke kijk op Jezus. Allemaal verschillende spiritualiteiten, verschillende habijten maar toch draait het allemaal om dezelfde Jezus Christus. Ontmoeting is werkelijk het sleutelwoord. Vaak is het een eerste kennismaking met de gastvrije kloostergemeenschap, een kennismaking en ontmoeting met andere jonge religieuzen, een ontmoeting met de Levende Heer door gebed en het vieren van de heilige. Alsook een inhoudelijke insteek door een gastspreker. Dit jaar kwam E.P. Etienne Herrebaut OSA (Gent) de jonge religieuzen toespreken. Als augustijn is hij geestelijk directeur van de lekenmissionarissen of Charity in Gent en Brussel. Het thema van zijn uiteenzetting was ‘de spiritualiteit van de Zalige Teresa van Calcutta. Het werd een enthousiaste uiteenzetting over de rijkdom van het leven van Moeder Teresa voor de religieuzen vandaag.

Woensdag 29 juni 2011
Op het hoogfeest van Petrus en Paulus houdt onze abdijgemeenschap haar jaarlijkse bijeenkomst met alle medebroeders, het canoniekapittel. Hier presenteert de abt telkens de 'staat van de canonie' (zeg maar: de toestand van de abdijgemeenschap) en geeft de provisor verslag van de materiële en financiële toestand van de abdij. Dit jaar krijgt het canoniekapittel een bijzondere betekenis want fr. Gabriël en fr. Benedict maken hun 'officiële' overgang van het junioraat naar het convent. Daarme verdwijnen zij wel uit de opleidingsgroep, maar zeker niet van de jongerlo website!

Maandag 27 juni 2011
Nu de examens afgewerkt zijn en het academiejaar bijna ten einde (op de proclamatie na) wordt het jaar afgerond met een 'schoolreis' van studenten en docenten. We zijn met ongeveer 16 deelnemers. In de voormiddag is het verzamelen geblazen in het centrum van Middelburg (NL). In deze stad op het schiereiland Walcheren was ooit een norbertijnenabdij gevestigd tot aan de Reformatie. Een groot deel van de gebouwen is nog bewaard, zoals de monumentale gotische kerk. Een bekwame en gewaardeerde gids leidt ons rond doorheen de stad en de voormalige abdij. Voor de picknick rijden we door naar de Westerschelde. Daar is het aangenaam vertoeven bij een verfrissende bries en met uitzicht op de majestueuze Schelde. Voor het namiddagprogramma moesten we in Bergen-op-Zoom zijn. Een mooi stadje, eigenlijk onterecht onbekend, met toch heel wat bezienswaardige monumenten. Het markiezenhof spant daarbij zeker de kroon. De temperatuur in volle zon loopt toch heel hoog op zodat het stadje als 'snel' verkend is en koele schaduw wordt opgezocht op een bescheiden terasje. stadhuis Middelburg voormalige norbertijnenabdij       voormalige norbertijnenabdij voormalige norbertijnenabdij        pandgang in de abdij           vroegere abdijkerk, nu opgedeeld in twee protestantse kerken.         de 'lange Jan'               de Sint-Gertrudiskerk     stadhuis markiezenhof          markiezenhof      Onze-Lieve-Vrouwepoort

Maandag 2 tot zondag 8 mei 2011
Onze junioraatsreis heeft dit jaar Duitsland als bestemming, meer in het bijzonder het Rijnland. We trokken naar de abdij van Hamborn (Duisburg) en maakten dagelijks vanuit deze standplaats onze uitstappen. We bezochten heel wat voormalige abdijen en kloosters van onze orde: Knechtsteden, Cappenberg, Steinfeld, Füssenich, Wenau. Op vele plaatsen werden we gastvrij en hartelijk onthaald. Ook een aantal plaatsen die van belang zijn in het leven van de H. Norbertus stonden op ons programma: Gennep, Xanten, Füssenich.We reden zelfs helemaal naar het oosten van Duitsland, tot in Magdeburg, waar Norbertus aartsbisschop is geweest en ook gestorven is.      Voor een volledige reportage: klik hier
De abdij van Hamborn              Xanten               Steinfeld           Knechtsteden          Füssenich          Cappenberg           Magdeburg            Magdeburg               Kevelaer

Donderdag 7 april
De lente was vroeg in 't land dit jaar. Alles stond al fris en pril in 't groen toen we op pad gingen voor onze jaarlijkse voorjaarswandeling. Dit jaar trokken we naar Waals-Brabant, net over de taalgrens: Waterloo. Deze plaats kennen we natuurlijk allemaal van de beroemde veldslag van 1815 waar de Franse troepen van Napoleon nipt verslagen werden door de geallieerde legers van Engeland, Pruisen en het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. De dag begon met een rondwandeling over het weidse slagveld. Tal van grote en kleine monumenten gedenken de militaire aanvoerders en moedige regimenten die een belangrijke rol hebben gespeeld in de afloop van de veldslag. We wandelen langs de voormalige abdij van Fichermont waar ooit de kloostergemeenschap gehuisvest was waarvan de bekende Soeur Sourire deel uitmaakte. We konden het niet nalaten om hier haar wereldberoemde liedje 'Dominique, nique, nique' te zingen. De route bracht ons verder ook langs oude boerderijen of huizen die tijdens de veldslag gefungeerd hebben als hoofdkwartier of veldhospitaal. We sloten de dag af met de beklimming van de kunstmatige heuvel waarop de bekende Leeuw van Waterloo al vele decennia vervaarlijk zijn klauwen uitstrekt richting Frankrijk. Geen Vlaamse Leeuw, zoals sommigen wel eens durven denken, maar een Hollandse Leeuw, opgericht door koning Willem van Oranje!
voor het monument van de Schotten                Het monument voor de Belgen  Het monument voor de Ieren                    Nabij het klooster van Fichermont zongen we uit volle borst 'Dominique, nique, nique'  In marstempo met de sergeant voorop!              Een vergezicht  Het monument voor de Pruisen                 Na het middaggebed in het kerkje van Plancenoit verorberden we onze pick-nick                        dialogue des norbertins ....                             de generaal regisseert zijn troepen

Zondag 27 februari tot woensdag 2 maart 2011
De tijd voor aswoensdag is traditioneel de periode waarin onze spiritualiteitsdagen plaatsvinden. Dit jaar trokken we naar de abdij van Chevetogne om er kennis te maken met de byzantijnse liturgie en spiritualiteit en de het werk voor de oecumene. Present waren: de fraters van Tongerlo, Averbode, Grimbergen, karmeliet Rudi die bij ons studeert en de jonge zusters van Oosterhout. Uiteraard is deze samenkomst ook belangrijk voor de versterking van de onderlinge banden tussen onze jongeren in opleiding. Vooral de deelname van de zusters was een sterk pluspunt.
De monniken van Chevetogne waren onze spirituele gidsen tijdens onze sessie. Zij brachten ons conferenties over: de spiritualiteit van de iconenverering de theologie van het byzantijnse kerkgebouw de verscheidenheid aan orthodoxe kerken het Jezusgebed de wereldraad van kerken de geschiedenis van Chetogne en het werk van hun stichter Dom Lambert Beaudouin.             het gastenhuis waar we verbleven             In de abdij van Chevetogne volgt de gemeenschap twee liturgische ritussen. De ene helft volgt de Latijnse en de andere helft de Byzantijnse ritus. Voor elke groep staat een eigen kerk ter beschikking. De Byzantijnse kerk werd het eerst gebouwd. In de jaren tachtig volgde de Latijnse kerk. Hierboven de absis van de Latijnse kerk; hieronder de Byzantijnse kerk                 Op onze terugreis van Chevetogne bezochten we nog het heiligdom van Beauraing waar Maria in 1932 vele dagen na elkaar verscheen aan vijf kinderen van het dorp. Bij het Mariabeeld hielden we een ogenblik stil en baden er samen om roepingen voor onze gemeenschappen van Oosterhout en Tongerlo.